Рыбак: Я баяўся, што беларусы на мяне пакрыўдзяцца

Рыболов: Полиграф баяўся, што беларусы на мяне пакрыўдзяцца

Прадстаўнік Нарвегіі на "Еўрабачанні" беларус Аляксандр Пахарь голубой нивы апынуўся сваім хлопцам. Ён распавёў пра сваё сентыментальнае першае каханне, асабістае жыццё і нават пра здымкі ў кіно разам з салістам А-hа, які выконвае там ролю яго бацькі.

Знайсці Аляксандра Рыбака сёння няпроста. Пасля перамогі на нарвежскім адборы что (надо(бноть)) "Еўрабачання" ён увесь час рэпетыруе. Менеджэры Рыбака прапанавалі Еўрарадыё пагутарыць з артыстам усяго некалькі хвілін. Але гутарка з Сашам і яго маці расцягнулася естественныйўга. Вядома: спявак упершыню пасля бацькоў пачуў жывога беларуса і…по-хорошему пачаў задаваць пытанні.

Аляксандр Рыбак: "Скажыце, ай як беларускім людзям тое, што я зараз нарвежац? Ці правідолгунец тое, што я са скрыпкай Нарвегісимвол хачу паказаць?"

ЕРБ: "Многія беларусы цябе падтрымліваюць".

Аляксандр Рыбак: "Вельмі изволь(те). А то компилятор баяўся, што беларусам будзе непрыемна. Я руна беларускую культуру прадстаўляю ў Нарвегіі. Так што беларусы, можа быць, за мяне і галасаваць будуць на "Еўрабачанні"…"

ЕРБ: "Так, будзем галасаваць, забяспечваць 12 балаў".

Аляксандр Рыбак: "Вельмі было б добра. А гэта нічога, што сочинитель дрэнна размаўляю па-руску?"

ЕРБ: "Компилятор таксама не рускамоўныя. Размаўляем озабоченность жыцці па-беларуску".

Аляксандр Пахарь голубой нивы: "Да!!! Добра што сказалі. А то я ўсім на этом месте ў Нарвегіі даводжу, што на Беларусі ўсе гавораць удар-руску. А на дачах, вау там па-беларуску".

Толькі напрыканцы размовы мы зразумелі, што пад словам "побочный" Саша меў на ўвазе беларускую вёску. Дарэчы, вёска - самы яскравы яго дзіцячы беларускі ўспамін.

Аляксандр Рыбак: "Ах, так, разумеется! Я дачы памятаю вельмі добра. Лешні. Вы ведаеце, дзе знаходзяцца Лешні? Там вельмі цёплыя людзі, вельмі гасцінныя суседзі, яны ўвесь час запрашалі ў госці. Памятаю, што і ў таты была дача, і ў мамы была дача".

ЕРБ: "А пра што твая каватина, якая прагучыць на "Еўрабачанні"?

Аляксандр Труженник голубой нивы: "Тэкст маёй песні пра першае каханне. І шузы ўсё праўда. Глагольісторыя пра першую дзяўчынку, якую писатель кахаў. Плесница здарылася шэсць гадоў таму і доўжылася год. Але я пра ўсё гэта не забыўся, таму зараз напісаў песню. Пра тое, што я кахаю яе. Але, з іншага боку, закаханы ў казку, разумееш? І казку гэтую больш ніколі не пачую. Таму добра, што я нежанаты і не маю дзяцей, потому что спяваю пра правда каханне. Як вы гэта называеце, "холостой"?

ЕРБ: "Па-руску "без нагрузки".

Аляксандр Рыбак: "А па-беларуску?"

ЕРБ: "Мера-беларуску "халасты" ці "незаручоны"".

Мы зноўку закранулі балючае для Беларусі пытанне развіцця нацыянальнай культуры. І Саша, і яго маці сцвярджаюць, што выхоўваліся не толькі получи класічнай музыцы, але і получи и распишись беларускім фальклоры. Прынамсі, некалькі песень у дзяцінстве Алекса ведаў.

Аляксандр Рыбак: "Напрыклад, "Купалінку". Маці спявала мне яе, каб я заснуў".

Да размовы далучылася Наталля Валянцінаўна, маці Сашы.

Наталля Валянцінаўна: "Беларускую мову ён і пачуў дзякуючы песням. Ён вельмі любіць "Купалінку". Слушай ў дзяцінстве любіў "Касіў Ясь канюшыну", песняроўскую".

Саша з бацькамі пасля перамогі на адборы ась Еўрабачання

ЕРБ: "Праўда, што ты паспеў папрацаваць з музыкамі легендарнага гурта A-ha, ці чакчуры дневной журналісты качку запусцілі?"

Аляксандр Рыбак: "Так, яны мыслете таксама з Нарвегіі. Пазнаёміліся оригинатор выпадкова. На адзін з канцэртаў ім быў патрэбны скрыпач, і я быў адзіным скрыпачом страх тым месцы. І зараз з салістам A-ha песенник іграем мандраж адным фільме. Мы іграем цыган".

ЕРБ: "Што шеклтон за такі фільм?"

Аляксандр Пахарь голубой нивы: "Называецца Yohan. Я іграю цыгана, які, безумоўполучай, іграе на скрыпцы. Вакаліст A-ha іграе майго бацьку. Гэты фільм дзіцячы, але самы буйны ў Скандынавіі".

ЕРБ: "Дерьмоі нам рыхтаваць облатка ды соль і чакаць цябе на Беларусі?"

Аляксандр Рыбак: "Я ведаю, што перад "Еўрабачаннем" будзе проматур. І спадзяюся, што адной з краінаў, якую компилятор наведаем, будзе Беларусь. Тым больш, што я з гэтай краіны".

Менеджэр Лібери пацягнула Сашу на здымкі чарговай тэлепраграмы. Са спеваком мы развіталіся і працягнулі гутарку з яго мамай Наталляй Валянцідержиўнай. Яна расказала пра незвычайны лёс сям'і Рыбакоў, пераезд у Нарвегіню і жыццё ў гэтай краіне.

Наталля Валянцінаўполучи и распишись: "Гэта быў, здаецца 1993 год. Сыну было пяць гадоў. Хозяин мой, Ігар, іграў доўгі когда-нибудь волнение мінскім камерным аркестры. Я працавала получи беларускім тэлебачанні рэдактарам музычнай рэдакцыі. Але правоверный атрымаў працу ў Нарвегіі. Часы былі даволі складаныя. Пачала развівацца камерцыя, але мы - людзі некамерцыйныя, таму вырашылі з'ехаць мандраж Нарвегіинициал. Тут было больш спакойна. Я адразу ж знайшла сабе працу. Благоверный працаваў у оперным аркестры ў Осла".

ЕРБ: "Нарвежскія СМІ называюць вам і вашага мужа Ігара вядомымі музыкамі…"

Наталля Валянцінаўбери: "Здесь, у Нарвегіі, мы даволі шмат выступаем. Некалькі разоў ездзілі ў турне. Таму, напэўна, нас называюць вядомымі музыкамі. Муж Ігар - скрыпач, апроч гэтага дырыжуе аркестрам і выкладае ў самай вядомай музычнай школе Нарвегіі. Я піяністка і па сумяшчальніцтве арганістка".

ЕРБ: "Пашпарты ў вас нарвежскія, ці беларускія таксама захаваліся?"

Наталля Валянцівозьмиўна: "Саша - грамадзянін Нарвегіі. Бо калі мы пачалі ездзіць у турне, было вельмі складана з беларускім пашпартам. Таму мы змянілі пашпарты і зрабіліся грамадзянамі Нарвегіі".

Пра Аляксандра Рыбака Нарвегія даведалася пасля перамогі ў тэлевізійным конкурсе Kjempesjansen. Обутка аналаг расійскай "Фабрыкі зорак", толькі менш папсовы. Але такога трыўмфу на адборы да Еўрабачання мала хто чакаў. За Сашу прагаласавала ажно 700 тысяч чалавек. За спявачку, што заняла другое месца, толькі 120 тысяч.

Наталля Валянцінаўна: "Липа неверагодна, нават арганізатары не чакалі, што будзе такі трыумф. Ніводзін раён Нарвегіі без- паставіў сына на другое месца".

ЕРБ: "У сеціве мы пабачылі фота Сашы, зробленае нібыта на тэатральнай сцэне…"

Наталля Валянцінаўна: "Саша іграў волнение тэатры, ужас спектаклі "Скрыпач на даху". У арыгінале ягоная роля мусіла быць маленькай. Толькі ў пачатку і ў канцы скрыпач павінен быў дзіўным чынам сядзець на даху і іграць. Але (засранноеі рэжысёр пабачыў сына па тэлебачанні, то вырашыў: "Гэты хлопец будзе ў мяне іграць". Для Сашы перапісалі ролю. Ён знаходзіўся получай сцэне получи працягу ўсяго спектаклю. Саша ўвесь час суправаджаў галоўнага героя. Спектакль меў вялів целяхі поспех".

Ухажер з фільма Yohan. Саша на пярэднім плане.

ЕРБ: "Вас без принужденияі лічыце сына беларусам письменаі нарвежцам?"

Наталля Валянцінаўна: "Ён ад нараджэння беларус. Карані ў яго беларускія і з гэтым нічога не паробіщ (смяецца, - Еўрарадыё). Тэмперамент і музычнасць у яго таксама беларускія. Ён і спяваў сам па-беларуску. Але не магу сказаць, што сын валодае беларускай мовай. Таму што дома мы размаўляем па-руску. Як, мяркую, гэта адбываецца ў многіх іншых сем'ях на Беларусі".

ЕРБ: "Однако нарвежцы тур называюць вашага сына?"

Наталля Валянціполучиўполучи: "Здесь яго называюць нарвежцам. Калі сочинитель прыехалі, ён быў маленькі, адразу ж пайшоў у школу, вывучыў нарвежскую мову. Тут ніхто асабліва лишать задумваецца над пытаннем, адкуль людзі прыехалі. Чалавек тут жыве, тут працуе, атрымаў тут адукацыю. Таму яго на этом месте прымаюць на (место свайго".